Interview met Mérian van Zantwijk
In 2026 heeft NSAO nauw samengewerkt met sopraan Mérian van Zantwijk, zij zong met ons tijdens het orgelproject en NSAO at the movies 2026. We hebben Mérian geinterviewd over haar persoonlijk en over NSAO at the movies en onze samenwerking.
Lees het hieronder!
Kun je iets vertellen over het moment waarop je wist: ik wil zingen?
Als kind zong ik altijd op geïmproviseerde melodieën en teksten, dit deed ik soms wel uren achter elkaar. Het gaf mij een bevrijdend gevoel om zo mijn gevoelens en emoties vorm te geven en het gaf mij ook innerlijke kracht. Ik kan mij ook herinneren dat ik in een kerkkoortje zong en mij begon te vervelen. Mijn ouders zijn toen bij de koorschool uitgekomen waar ik een paar jaar heb gezongen. In mijn tienerjaren heb ik een lange pauze van zingen genomen.
Wat is een optreden dat je nooit meer vergeet — en waarom?
Mijn afstudeervoorstelling ‘ Lost Love’ van het conservatorium is voor mij heel dierbaar. Ik
kon mijn artisticiteit vormgeven op een manier die voor mij de gelaagdheid van muziek en drama omarmt en deze in oprecht emotionele diepgang tot uitdrukking laten komen. Ook was het een enorme ervaring om met het NSAO en Adriaan Hoek te mogen zingen in de grote zaal van de Doelen – Rotterdam 2026.
Als je één woord moest kiezen dat jouw muzikale stijl omschrijft, welk woord zou dat zijn?
Verismo – dat is een zangstijl waar de gelaagdheid van de rauwe emotie tot uitdrukking komt, ondersteund door een gedegen zangtechniek.
Wat maakt live-muziek voor jou magisch?
Bij livemuziek voel ik de volledige intentie van de muziek en van de artiest, het gaat direct naar mijn gevoelsleven. Ook omdat het tijdens een liveoptreden nooit perfect kan, en dat maakt het voor mij juist menselijk en daardoor puur. Tijdens livemuziek voel ik ook letterlijk de resonantie van de klank, door instrumenten en/of zang gemaakt, in mijn lichaam resoneren. Deze ervaring is voor mij onmogelijk te beleven bij elektronische instrumenten of muziek die ik via een speaker hoor.
Wat trok je aan in NSAO at the movies?
Ik ontmoette de dirigent, Tim, vorig jaar en hij vertelde over NSAO at the movies. Op zijn uitnodiging mocht ik komen kijken bij een van de concerten. Dit was de eerste keer dat ik zo’n groot accordeonorkest hoorde spelen en ik was direct onder de indruk. Mijn vriend en
ik hebben toen als luisteraar een bijzondere ervaring opgedaan.
Welk nummer uit NSAO at the movies ligt jou het meest na aan het hart?
Schindler’s list. Natuurlijk kent iedereen het aangrijpende verhaal en wat het voor mij zo
bijzonder maakt is dat het zo subtiel in klank is vertaald. De ogenschijnlijke eenvoud van de muziek vertolkt voor mij de moedskracht die nodig was met een melancholieke ondertoon naar de schoonheid van de wereld zonder alle kwade invloeden en uitingen van machtslustige mensen. Elke keer dat ik naar deze muziek luister, rollen er meerdere tranen over mijn wangen.
Wat verraste je het meest toen je voor het eerst met ons repeteerde?
Ik voelde mij zeer welkom toen ik de eerste keer kwam repeteren. Ik vond het spannend maar er was een heel aangename en veilige sfeer. Ik ervaar het dan ook als een eer dat ik met een orkest van goed niveau en zeker ook met de sympathieke orkestleden en dirigent mag zingen.
Hoe zou je NSAO at the movies omschrijven aan iemand die nog nooit een accordeonorkest
heeft gehoord?
Het was voor mij in oktober 2025 de eerste keer dat ik een accordeonorkest heb gehoord. En dat was bij NSAO at the movies. Het verraste mij dat er zo veel verschillende klankkleuren en sferen gecreëerd werden met voornamelijk hetzelfde instrument en ik vond het ontzettend mooi. Het beeld dat ik van tevoren had was incorrect omdat ik de klanken van de muziek grover had voorgesteld maar tijdens het concert ervoer ik de gelaagdheid en de verfijning van de klank in de harmonieën. NSAO verruimt de muzikale kwaliteit door het gebruik van o.a slaginstrumenten en bij dit concert ook met de theremin.
Wat maakt at the movies volgens jou bijzonder voor het publiek?
Het is een zeer afwisselend programma waarin het publiek wordt meegevoerd langs verschillende filmscènes waarin de muziek beweegt van meeslepend naar ingetogen en van humoristisch naar nostalgisch. Voor iedereen is er herkenbare muziek en ook een mogelijkheid om zich mee te laten voeren in de symfonische sferen die het orkest prachtig tot leven wekt.
Welke emoties hoop je dat het publiek voelt wanneer ze dit optreden meemaken?
Het is een avond vol indrukwekkende muziek, dus ik hoop dat het publiek even emotioneel tot rust kan komen tijdens het luisteren van de medley van The Sound of Music. Muziek brengt zoveel in beweging, dat voor mij persoonlijk het grootste compliment stilte is. Een stilte waarin mensen verwerken wat zij zojuist in verschillende gevoelslagen hebben ervaren. Vooral met muziek die in de ziel blijft doorgolven. En bij muziek met een vrolijke noot wens ik het publiek het gevoel van levensvreugde toe.
Zijn er artiesten of genres die jou hebben gevormd en die je in dit project terug hoort?
Voor mij voelt het speciaal om met de reprise van de voorgaande concerten mee te mogen zingen. Vorig jaar mocht ik luisteren en dat vond ik een bijzondere avond. En nu mag ik zelf Maria zingen uit The Sound of Music. Mijn moeder zei altijd dat Maria een voorbeeld voor haar was hoe ze graag haar kinderen wilde gaan opvoeden, en dat is in mijn ogen helemaal gelukt. Ik heb een onwijs lieve en mooie moeder. Maria en ook mijn moeder (en een aantal andere vrouwen) zijn mijn voorbeelden. Het is dus een beetje spannend om Maria te zingen, maar ik zal aan haar denken als ik haar rol via mijn stem in klank tot uitdrukking laat komen.
Als je een instrument zou mogen leren dat je nog niet speelt, welk zou dat zijn?
Cello en saxofoon zijn mijn favoriete instrumenten. Ik vind de klankkleur zo mooi dat het mij elke keer raakt als ik ernaar luister. Allebei met een ander karakter, maar ook allebei de warmte van melancholie.
Stel dat je een duet mocht doen met een artiest naar keuze, uit het heden of verleden — wie kies je?
Marie-Cécile Moerdijk en/of Eva Maria Westbroek. Beide vrouwen kennen de gelaagdheden van het leven en zijn doorgewinterd in de muziek. En het lijkt mij een eer als ik door hen meegevoerd mag worden in de pure schoonheid van zang.
Welke muziek draai jij thuis als niemand luistert?
Ik luister voornamelijk klassieke muziek, en de gelaagdheid in de muziek is voor mij soms zo intens dat ik dan ook weer verlang naar stilte. Ik zing zelf voornamelijk hoogromantische opera-aria’s waar het personage vaak door middel van afgrijselijke ervaringen een levensontwikkeling door moet maken dat de symbiose tussen muziek en lyriek in de uitvoering van uitdagende aard is. De gevoelens en emoties die noodzakelijk zijn om deze diepgang in overdracht tot uiting te laten komen vergt veel van de zanger en ook van de luisteraar.
Wat is jouw favoriete manier om te ontspannen na een optreden?
Het liefste ben ik dan bij de mensen waar ik van houd. Die mij nabijheid geven waarbinnen ik ook de vrijheid ervaar om even niets meer te hoeven en ik de adrenaline van het concert rustig kan laten uitwerken.
